|
زبان مادری و یکپارچگی ملی |
|
نوشته شده توسط تيرداد بنکدار
|
|
جمعه ، 6 ارديبهشت 1392 ، 06:37 |
|
ت
يرداد بنکدار 
روشنفکران فرانسوی که برای ملل جهان سوم دلسوزی می کنند و پاره ای از اقوام مانند کردها را “فراموش شدگان تاریخ” می نامند و گویا در فکر حفظ حقوق آنها هستند، در مورد اهالی کرس نظر دیگری دارند و معتقدند که دویست سال زندگی مشترک آنان با مردم فرانسه کافی است تا اهالی کرس نیز فرانسوی محسوب شوند. وزیر کشور سوسیالیست فرانسه از “خلق” خواندن مردم کرس خودداری می کرد و یکی از استدلال های او، علاوه بر مخالفت این امر با قانون اساسی، این است که «جزیره کرس نمایندگانی را در ۱۴ ژوئیه ۱۷۹۰ در جشن فدراسیون فرانسه داشت. ۱۴ ژوئیه ای که امروزه ما هرساله مراسم آن را به نام جشن اتحاد برگزار می کنیم.» اما همین روشنفکران در مورد اقوام ایرانی، همزیستی “هزاره ها” را فراموش می کنند. زیرا اقلیت ها فقط در کشورهای دیگر قابل حمایت هستند و نه در خود فرانسه. فرانسویان صدسال پیش از این در لبنان از گروه ویژه ای حمایت می کردند و امروزه از کردها، ولی در خود خاک فرانسه از توجه به زبانهای محلی وحشت دارند.))
آنچه در بالا نقل شد، پیش درآمدی بود بر ریشه یابی برخی از نسخه پیچی هایی که در روزهای اخیر از طرف برخی رسانه های بیگانه در مورد جایگاه زبان پارسی در ایران صورت گرفته است. حال با این پیش زمینه گفتار خود را پی می گیرم .
|
|
آخرین بروز رسانی مطلب در جمعه ، 6 ارديبهشت 1392 ، 06:54 |
|
ادامه مطلب...
|