جنیدی نویسنده و پديدآورنده ی کتاب هايی است که
هر يک به گونه ای بر گفته های
فردوسی در شاهنامه استوار می باشد و داستان ها و رويدادهای ِ کوچک
و بزرگ آن را در چهرهای گوناگون نمايان می سازد.
از آن ميانند داستان های رستم پهلوان در يازده نسک يا کتاب، که در
بر دارنده ی اين داستان هاست:
زال و رودابه
رستم و افراسياب
هفت خوان رستم
نبرد هاماوران
رستم و سهراب
سياوخش 1 و 2
داستان کاموس کشانی
بيژن و منيژه
خاقان چين و داستان اکوان ديو
و
رستم و اسفنديار و داستان شغاد،
"داستانه های رستم پهلوان، رستم و افراسياب، زال و رودابه، هفت
خان رستم" و همچنين "زندگی و مهاجرت آرياييان بر پايه گفتارهای
ايرانی، نبرد انديشه ها در ايران پس از اسلام، حقوق بشر در جهان
امروز و حقوق جهان، نامه فرهنگ ايران و …"
پس از گذشت بيش از 22 سال از تولد بنياد نيشابور، اين ساختمان
قديمی و گرم هنوز هم ميزبان برگزاری مراسم شاهنامه خوانی و ارايه
دهنده انواع خدمات فرهنگی به دوستداران و دانشجويان مختلف مرتبط با
رويه خود است.
جنيدی می گويد: "پس از کوشش های مختلف و پی گيری های مداوم پيش
از انقلاب در مساي فرهنگی که مدام به در بسته می خورد، دی ماه 1358
به جايي رسيدم كه انتهای همه تصميماتم را معنا می داد: تشکيل يک
بنياد ملی بدون دخالت دولت چرا که دولت ها هميشه به مسايل روز نوجه
دارند و کشور ما يك کشور روز نيست، بلکه کشور هزاره هاست. بنابر
اين برای کشور هزاره ها حداقل 200 سال فرصت لازم است تا فقط بتوان
فرهنگ را راهگشائي کرد."
وی ادامه می دهد: "همان شب برنامه ای نوشتم که نيازها و ملزومات
اين هدف را مشخص می کرد . از همان موقع کارها را به سه بخش زبان،
فرهنگ و دانش تقسيم کردم. ما نيازمند به داشتن فرهنگ زبان های
ايران باستان هستيم و بر اساس آن، دو فرهنگ اوستايي و پهلوی را
محور اصلی قرار داده ايم.از طرفی ما خيل عظيمی از زبان های ايرانی
را داریم کا بايد در کار بر روی آنها بکوشيم؛ انواع زبان هایی که
به زبان ايرانی امروز ما ختم می شود.همچنين فرهنگی که با اين زبان
ها طی ساليان و هزاره های مختلف به دنيا عرضه شده، دارای شاخههای
بسيار است و دانش ايرانی که همیشه خدمات ارزنده ای به دانش جهانی
کرده است."
بنياد نيشابور دارای کتابخانه بسيار پر ارزش و منبع بسيار عظيمی
جهت يافتن پاسخ های متعلق به قرون مختلف و موزه ای کوچک از سنگ ها،
يادواره ها و تنديس هایی حاکی از زمان های مختلف زمين شناسی و
باستانی ايران است. وی با يارانش، کتابی را به ثمر برسانند. ولی
کتاب های، به هيچ وجه در سطح وسيع به بازار عرصه نمی شود، چون نه
بودجه ای داريم و نه اکثر مردم خواستار اين گونه کتاب ها هستند و
جالب اينجاست که همه اين فعاليت ها به صورت کاملا رايگان صورت می
پذيرد.
جنيدی، شاهنامه را نخستين تاريخ مکتوب جهان و صحيح ترين نوشته
قبل از تشکل ايران در زمان آريياييان نخستين می داند و می گوید:
"حقيفی ترين مجموعه از کوشش ها و رنجهای گذشته های ما شاهنامه است
و آيينه ای است از فرهنگ و آئين و دانش و داستان ايران!."
جنيدی نخستين کسی است که نظريه ای مبنی بر وجود آتشفشان های فعال
در شاهنامه و همه متون باستانی ارايه داده است. وی سال ها پيش ادعا
کرد "اژدها" و حضور مداوم اين موجود خيالی در متون قديمی حاکی از
آتشفانهای فعال در نقاط مختلف دنياست و همين انديشه به پروفسور
"بربريان" محقق برجسته زمين شناسي در خصوص کوهای آتشفشانی و
آتشفشانهايي که در جهان رخ داده، کمک های بسياري جهت شناسايي کوه
ها کرده است.
جنيدی علاوه بر وابستگی به تاريخ و ادب کهن، به علم و تاریخ علم
بسيار علاقه مند است. کتاب های "تاريخ مهندسی در ايران، شناسايي
علمی فرهنگی ايران، جستاری در پيشينه دانش زمين و کيهان، نقشه
جغرافيايي شاهنامه و …" نمونه هايي از علاقه مندی و فعاليت او و
بنياد در زمينه علم است.
وی با تاسف از به زوال رفتن زبان ها و دانش باستان توسط نوع
آموزش دانشگاهی، می گويد:
"فلسفه دانشگاها بويژه در بخش فرهنگ و زبانهاي ايران باستان، امروز
تبديل به عدم آموزش و دلزده
کردن آموزش کرده است. بيش از 60 سال است که زبانهاي باستان در
دانشگاه تهران آموزش داده می شود و تا امروز کمتر از 20 نفر فارغ
التحصيل شده اند."
وی اين نا کارامدی را دليل بر شيوه نادرست تدريس و برنامه ريزی
های غير علمی می داند و نتيجه اينکه در يک کلاس با گنجايش 70
دانشجو فقط 4 تا 5 نفر به تحصيل مشغول هستند.
